0

Ανακάλυψα ότι το παιδί μου κλέβει! Και τώρα;

Ααρχείο λήψης (1)ν ανακαλύψετε ότι το παιδί σας έχει πάρει κάτι που δεν του ανήκει από το σούπερ μάρκετ, από έναν συμμαθητή του ή ένα φίλο του, μην πανικοβληθείτε. Όσο και αν η κλοπή είναι κοινωνικά και νομικά αξιόποινη πράξη, άλλο τόσο είναι ένα κοινό εξελικτικό στάδιο για τα περισσότερα παιδιά. Πάντοτε αυτό που αξιολογούμε για να ελέγξουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης είναι η πρόθεση και η συχνότητα. Τις περισσότερες φορές, τα μικρότερα παιδιά που προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις, δεν έχουν αντιληφθεί την ποινική και κοινωνική διάσταση του να αποκτήσουν κάτι που τους αρέσει πολύ, με αυτόν τον τρόπο. Άλλωστε, στα πρώτα χρόνια της ζωής τους τα παιδιά,περνάνε όλα από τη φάση ” Τα δικά μου, δικά μου και τα δικά σου δικά μου”. Υπό αυτό το πρίσμα, η πράξη απενογχοποιείται και αποχαρακτηρίζεται στο δικό τους το μυαλό.

Πριν αρχίσετε να σκέφτεστε ότι είστε ανεπαρκείς γονείς και έχετε ένα παραβατικό παιδί, πρώτα αναλογιστείτε ότι τίποτα δεν είναι μεμπτό, μέχρι το παιδί να ενημερωθεί για το τί είναι σωστό και τί όχι. Χρησιμοποιήστε, την αφορμή αυτή για να εκπαιδεύσετε το παιδί σας, σε κοινωνικά επιτρεπτές συμπεριφορές και για τις νομικές διαστάσεις της κλοπής, σε ευρύτερους κοινωνικούς όρους. Και πώς θα το κάνετε αυτό; Ξεκινήστε με 6 απλά βήματα

1. Εξηγώ στα παιδιά, ότι το να κλέβεις κάτι που ανήκει σε κάποιον άλλον είναι μια λάθος, μη αποδεκτή και όχι τίμια συμπεριφορά. Κάντε ξεκάθαρο ότι όταν παίρνω κάτι από κάποιον χωρίς να το ζητώ ήimages να το πληρώνω, κάποιος θα πληγωθεί. Δώστε πρακτικά παραδείγματα. Αν πάρω ένα μολύβι από κάποιον, μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα να του αγοράσουν άλλο και δε θα μπορεί να γράψει στην τάξη, αν πάρω το φαγητό κάποιου, μπορεί να μην έχει χρήματα να πάρει άλλο και να πεινάει. Αν πάρω ένα ρούχο από έναν συμμαθητή μου, μπορεί στο σπίτι του να μπλέξει άσχημα και να τιμωρηθεί.

2. Ρωτήστε τα παιδιά αν ξέρουν ποιες είναι οι νομικές συνέπειες του να κλέβει κάποιος.Εξήγηστε τους ότι είναι επιλήψιμη συμπεριφορά με νομικές συνέπειες. Αν κάποιος το καταγγείλει, μπορεί να πάει φυλακή ή να χρειαστεί να πληρώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Ρωτήστε τους αν ξέρουν παραδείγματα από την επικαιρότητα να αναφέρουν.

3. Διδάξτε τους την σημασία της ιδιοκτησίας. Χρησιμοποιήστε πρακτικά παραδείγματα για να τα βάλετε στη θέση του άλλου. Ρωτήστε τα «Πως θα νιώθατε εσείς, αν κάποιος σας έκλεβε το καινούριο παλτό σας και μετά έλεγε πως είναι δικό του;» Παρακινήστε τα να αναφέρουν συναισθήματα.. οργή, θυμό, ντροπή, φόβο να μιλήσω. Επίσης συζητήστε με τα παιδιά τί μπορώ να κάνω εναλλακτικά όταν θέλω κάτι που δεν μπορώ να έχω; Π.χ. να το ζητήσω για να το χρησιμοποιήσω για λίγο και να το επιστρέψω, να μαζέψω χρήματα για να το αποκτήσω.

4. Ρωτήστε τους και συζητήστε μαζί τους λύσεις. Τί θα μπορούσες να κάνεις αν το αντιλαμβανόσουν; Π.χ. να το ζητήσω πίσω, να το πω στην κυρία κτλ. Καθοδηγήστε τους να μη
χρησιμοποιούν βία ως πρώτη επιλογή. Εξηγήστε τους ότι δεν πρέπει να κατηγορούν κάποιον χωρίς να είναι σίγουροι, ότι όταν κάποιος καταλάβει το λάθος του και ζητήσει συγνώμη, δεν διαδίδουμε φήμες για το γεγονός ώστε να τον απομονώσουμε. αρχείο λήψης

5. Ζητήστε να επιστραφεί σε εσάς το αντικείμενο που «χάθηκε», αρχικά χωρίς να χαρακτηρίσετε το αντικείμενο κλεμμένο.

6. Να επιβραβεύεται τακτικά τις έντιμες συμπεριφορές.

Αν είστε εκπαιδευτικός και αντιμετωπίζεται πρόβλημα κλοπών μέσα στην τάξη, χρησιμοποιήστε αυτό το εκπαιδευτικό υλικό, που ίσως σας φανεί χρήσιμο.

 

 

 

 

 

 

0

Η Σωματική Τιμωρία Ως Μέσο Διαπαιδαγώγησης Παιδιών και Εφήβων

Ως σωματική τιμωρία ορίζεται η πράξη επιβολής πόνου ή σωματικής δυσφορίας σε ανήλικο με σκοπό τον σωφρονισμό ή τον έλεγχο της συμπεριφοράς του. Μορφές σωματικής τιμωρίας μπορεί να είναι, μεταξύ άλλων, το «ξύλο», το χαστούκι, το άγριο σπρώξιμο, το χτύπημα με αντικείμενο, το ταρακούνημα, το τράβηγμα (αυτιού, μαλλιών κλπ.), το δάγκωμα κ.ά. untitled2 angela2-marchetti

Η χρήση σωματικής τιμωρίας στη χώρα μας, είναι μια απενοχοποιημένη πράξη εκ μέρους των ενηλίκων που στρέφεται προς τα παιδιά. Συνήθως χρησιμοποιείται ως μέσο διαπαιδαγώγησης και τιμωρίας για μια πράξη που ο ενήλικας κρίνει ως λανθασμένη. Επίσης χρησιμοποιείται ευρέως, ως τιμωρία για την ανυπακοή, την εσφαλμένη αντίληψη ή ακόμη και την εσφαλμένη κρίση εκ μέρους των παιδιών. Έχω επανειλημμένως ρωτήσει γονείς που παραδέχονται ότι καταφεύγουν στη σωματική τιμωρία, αν η συμπεριφορά των παιδιών τους άλλαξε. Η απάντηση είναι πάντα η ίδια. ” Όχι, την επόμενη ημέρα, έκανε πάλι τα ίδια”. Καταρχάς, λοιπόν και πριν οτιδήποτε άλλο συζητήσουμε, φαίνεται να είναι αναποτελεσματική.

Νομικά τώρα, στην Ελλάδα το 2006 κατατέθηκε και ψηφίστηκε νόμος ο οποίος ρητά απαγορεύει την άσκηση βίας κάθε μορφής μεταξύ των μελών της οικογένειας. Επίσης ο νόμος συγκεκριμένα και σαφέστατα απαγορεύει την άσκηση σωματικής βίας σε βάρος ανηλίκου, ως μέσου σωφρονισμού στο πλαίσιο της ανατροφής του. Εκτός λοιπόν από αναποτελεσματική, η σωματική βία είναι απαγορευμένη δια νόμου και έχει ποινικές συνέπειες.

newdekalogos2Οι ψυχολογικές συνέπειες για το παιδί που τιμωρείται κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι πολλές και τραυματικές.  —Μερικές μόνο από τις ψυχολογικές συνέπειες συνοψίζονται στα εξής :

1. Βλάπτει την ψυχική τους ισορροπία

—2. Προκαλεί φόβο και άσχημα συναισθήματα στα παιδιά

3. —Προσβάλλει την προσωπικότητά τους

—4. Τα εξοικειώνει με τη βία ως μέσον επίλυσης προβλημάτων

5. —Δημιουργεί παιδιά βίαια και επιθετικά

Διάβασα κάτι πολύ όμορφο που νομίζω μπορεί να αποτελέσει τον πιο περιεκτικό επίλογο…..

Τοuntitleduntitled ξύλο βγήκε από τον παράδεισο….ας βγει και από τη ζωή μας!!!

0

Θάνατος και Απώλεια στην Παιδική Ηλικία (Διαχείριση)

Είναι πολύ δύσκολο για ένα γονιό να βλέπει το παιδί του να στεναχωριέται και είναι ακόμη πιο δύσκολη η παραδοχή ότι δεν μπορεί να κάνει πολλά για να πάρει από πάνω του αυτό το βάρος. Η αλήθεια όμως είναι ότι μπορεί να κάνει πολλά για ανακουφίσει τη θλίψη του παιδιού και να το βοηθήσει να ξεπεράσει την κατάσταση λειτουργικά. Η δυναμική του υποστηρικτικού πλαισίου που περιβάλλει το παιδί δεν εξαντλείται στους γονείς. Σημαντική είναι και η αντιμετώπιση από  την πλευρά του σχολείου σε επίπεδο δασκάλων και συμμαθητών.

Οι σημαρχείο λήψης (2)αντικοί για το παιδί ενήλικες  ( γονείς και δάσκαλοι), μπορούν να…

  1. Μιλήσουν για την απώλεια. Να δώσουν στο παιδί το βήμα να μιλήσει για αυτό.
  1. Κάνουν ερωτήσεις που θα τους βοηθήσουν να καταλάβουν, πως το παιδί αντιλαμβάνεται την απώλεια και να προσδιορίσουν τις σωματικές και ψυχολογικές του αντιδράσεις.
  1. Να ακούνε υπομονετικά. Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και θα πενθήσει με το δικό του μοναδικό τρόπο.
  1. Να είστε προετοιμασμένοι να συζητάτε την απώλεια ξανά και ξανά. Τα παιδιά θα πρέπει να ενθαρρύνονται να μιλάνε για αυτό, να το δραματοποιούν ή να το εκφράζουν μέσω την τέχνης και του γραπτού λόγου, όχι μόνο την απώλεια αλλά και τις αλλαγές που αυτή έχει επιφέρει στη ζωή τους.
  1. Δώστε στα παιδιά πληροφορίες σχετικά με το θάνατο, κατάλληλες για το αναπτυξιακό τους στάδιο. Για παράδειγμα, βοηθήστε τα να καταλάβουν τί είναι ο θάνατος.
  1. Διαβεβαιώστε τα παιδιά ότι δεν έχουν ευθύνη για το συμβάν και βεβαιωθείτε ότι δεν κατηγορούν τον εαυτό τους για αυτό.
  1. Βοηθήστε τα να πενθήσουν, με το να είστε ανοιχτοί και διαθέσιμοι και εκφράζοντας και το δικό σας πόνο και στεναχώρια για την κατάσταση.
  1. Δημιουργήστε πρόγραμμα και ρουτίνες στα παιδιά, γιατί έχουν έντονα αισθήματα ανασφάλειας και χρειάζονται προβλεψιμότητα και σταθερότητα στη ζωή τους.
  1. Αναγνωρίστε ότι το πένθος θέλει χρόνο, και συνήθως η διαδικασία δεν ολοκληρώνεται παρά μόνο μετά από μήνες ή και χρόνια. Η φυσιολογική πορεία του πένθους δύσκολα ολοκληρώνεται πριν τους 6 μήνες και αυτό επιμηκύνεται ανάλογα με την εγγύτητα με το πρόσωπο που χάθηκε.

Οι σημαντικοί συνομήλικοι για το παιδί ( φίλοι και αρχείο λήψης (1)συμμαθητές), χρειάζονται επίσης υποστήριξη και καθοδήγηση.

  1. Ειδικά για τα παιδιά μικρότερης ηλικίας,χρειάζεται συζήτηση από το δάσκαλο ή τον ειδικό για το πως αντιλαμβάνονται το θάνατο και την απώλεια.
  2. Βλέποντας αυτό που έτυχε στο συμμαθητή τους,μπορεί κάποια να αναπτύξουν φοβίες και για τους δικούς τους γονείς. Είναι σημαντικό να τα διαβεβαιώσετε ότι οι γονείς τους είναι καλά. Επίσης για παιδιά που έχουν ήδη βιώσει απώλεια, το γεγονός μπορεί να πυροδοτήσει μνήμες και να εμφανίζουν παλινδρόμηση στη συμπεριφορά ή και στην ακαδημαϊκή επίδοση.
  1. Δώστε στα παιδιά καθοδήγηση για το πως να συμπεριφερθούν στο συμμαθητή τους. Βοηθήστε τους να αποφασίσουν τί είναι σωστό να πουν και τί αντίδραση να περιμένουν. Ενημερώστε τους ότι είναι φυσιολογικό να δουν το συμμαθητή τους να κλαίει, να είναι θυμωμένος ίσως και επιθετικός.4. Ενημερώστε τους ότι είναι πιθανό ο συμμαθητής τους να έχει διαφορετική συμπεριφορά από αυτή που θυμούνται. Να είναι πιο απομονωμένος για λίγο καιρό, να δείχνει πιο θυμωμένος ή λυπημένος, αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα κρατήσει για πάντα και θα επηρεάσει τη σχέση τους.
  1. Ενημερώστε τα παιδιά ότι το να διατηρήσουν τις συνηθειές τους στη σχέση τους με το παιδί που πενθέι είναι πολύ σημαντικό. Δηλαδή να τον καλούν σε πάρτυ, να βρίσκονται τα Σάββατα, να πηγαίνουν στο σπίτι ή να τον καλούν στο δικό τους.
  1. Δώστε στα παιδιά πρακτικές συμβουλές για το πως να συμπεριφέρονται στο συμμαθητή τους, ας πούμε να προτείνουν να τον βοηθήσουν σε μαθήματα που έχει χάσει, να τον ενημερώσουν για δράσεις που έγιναν, να του φτιάξουν ζωγραφιές κ.τ.λ.
  1. Παροτρύνεται τα παιδιά να απευθύνονται σε εσάς όταν δεν ξέρουν πως να χειριστούν μία κατάσταση, τί να πουν ή τί να κάνουν και φροντίστε να είστε διαθέσιμοι.
  1. Έχετε στο νου σας ότι παιδιά που ο φίλος του βιώνει μια απώλεια,μπορεί επίσης να χρειαστούν βοήθεια και συμπαράσταση. 
0

Θάνατος και Απώλεια στην Παιδική Ηλικία (Γενικά Χαρακτηριστικά)

Η διαχείριση μιας απώλειας και συγκεκριμένα ενός θανάτου, είναι μια διαδικασία χρονοβόρα και επίπονη τόσο για εμάς τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά μας. Το πιο δύσκολο στη διαδικασία του πένθους είναι η συνειδητοποίηση και η αποδοχή ότι ο καθένας θρηνεί με το δικό του τρόπο και χρειάζεται διαφορετικό χρόνο για να διανύσει την πορεία του. Υπάρχουν όμως κάποια στάδια που θεωρούνται λίγο πολύ κοινά στη διαδικασία αυτή.. Τα στάδια αυτά είναι..

  1. Άρνηση: δεν επιθυμεί να συζητήσει τη απώλεια, πολλές φορές δεν την αντιλαμβάνεται κιόλας.
  2. Θυμός:  Κατηγορεί άλλους ή και τον εαυτό του για ό,τι συμβαίνει, εκρήξεις θυμού έντονες.
  3. Μελαγχολία: Έλλειψη ενεργητικότητας, όρεξης και ενδιαφέροντος για συμμετοχή σε δραστηριότητες.
  4.  Παζάρεμα: π.χ. «Κάνε να μην συμβεί κι εγώ θα το ανταποδώσω με ….» Το άτομο προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο των συναισθημάτων δίνοντας υποσχέσεις για τη ζωή του.
  5.  Αποδοχή:  π.χ. «Έχω αποδεχθεί – εξοικειωθεί με το τι θα συμβεί» Το στάδιο αυτό είναι το τελευταίο, το πιο ρεαλιστικό, σημαντικό και επίπονο.Καταλήγει στο συμβιβασμό με το θάνατο.

imagesΕίναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο χρόνος που το κάθε παιδί θα παραμείνει σε ένα στάδιο από αυτά είναι υποκειμενικός, όπως υποκειμενικό είναι και το πόσο συγκινησιακά φορτισμένο θα διέρχεται από το κάθε στάδιο. Όσον αφορά τα παιδιά δημοτικού σχολείου που βιώνουν μια απώλεια είναι πιθανό να παρατηρήσουμε μία ή περισσότερες από τις παρακάτω συμπεριφορές :

 

  • Δυσκολία στη συγκέντρωση
  • Παράπονα για πόνους στην κοιλιά ή στο κεφάλι
  • Διαταραχές ύπνου (ανάπτυξη φοβιών, αϋπνίες)
  • Εμμονή με την αναφορά στο γεγονός ή την αναπαράσταση του γεγονότος
  • Απόσυρση κοινωνική
  • Ανάπτυξη επιθετικής και προκλητικής συμπεριφοράς
  • Αύξηση ευαισθητότητας ( κλαίει πιο έυκολα, παραπονιέται πι ο εύκολα)
  • Καταθλιπτικά συμπτώματα
  • Ενοχικά συμπτώματα
  • Θυμός

αρχείο λήψηςΗ έκταση και η ένταση των συμπεριφορών αυτών, μπορεί να ποικίλει αλλά είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου και κάποια σημάδια ανησυχητικά που θα μας δώσουν το έναυσμα να ζητήσουμε επισταμένη και άμεση βοήθεια ειδικού:

 1.  Σημαντική έλλειψη ενδιαφέροντος για καθημερινές δραστηριότητες

 2. Σημαντικές διαταραχές ύπνου και διατροφής

 3. Σχολική άρνηση

 4. Φόβος να μείνει μόνος του

 5. Επαναλαμβανόμενη επιθυμία να συναντήσει τους πεθαμένους

 6. Σημαντική μαθησιακή πτώση και παραίτηση

 7. Αυτοκτονικός ιδεασμός

0

Μα, τί κάνει ένας Ψυχολόγος;

images (2)

Η Ψυχολογία είναι η επιστήμη που μελέτα, αξιολογεί  και ερευνά επιστημονικά τη λειτουργία  του εγκεφάλου και των γνωστικών λειτουργιών του ατόμου καθώς και τον αντίκτυπο στη συμπεριφορά. Ο Ψυχολόγος ασχολείται τόσο με τη διάγνωση όσο και με την αντιμετώπιση προβλημάτων συμπεριφοράς του ατόμου. Χρησιμοποιεί δηλαδή την επιστημονική του γνώση, προκειμένου να βοηθήσει το άτομο να βρει λύσεις σε όσα κρίνει ως δυσλειτουργικά για τον ίδιο και το περιβάλλον του.
Ο ρόλος του ψυχολόγου είναι συμβουλευτικός και όποτε κριθεί απαραίτητο παρεμβατικός. Ο Ψυχολόγος δε χορηγεί φάρμακα και δε συνταγογραφεί, έχει ωστόσο το αποκλειστικό προνόμιο της χορήγησης ψυχομετρικών εργαλείων προκειμένου να αξιολογήσει μια κατάσταση ή συμπεριφορά. Τέτοια είναι τα τεστ νοημοσύνης ( IQ test), κάποια τεστ προσωπικότητας, μέτρησης ικανοτήτων κ.α., εφόσον έχει εκπαιδευτεί για να τα χορηγεί.

Ένας χρυσός κανόνας είναι ότι οι άνθρωποι απευθύνονται σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας, όταν μια κατάσταση τείνει να παγιωθεί ( επαναλαμβάνεται για διάστημα πέρα του ενός εξαμήνου) ή και όταν η κατάσταση

είναι δυσλειτουργική για το άτομο και το περιβάλλον του.

Οι περιοχές εξειδίκευσης στην Ψυχολογία είναι πολλές. Ο όρος Παιδοψυχολογία χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ενασχόληση με το παιδί και δεν αποτελεί αυτοτελή τίτλο Μεταπτυχιακής Εξειδίκευσης. Προσωπικά, η αγάπη μου για τα παιδιά έκανε την επιλογή μου μονόδρομο. Η ανατροφοδότηση που παίρνω καθημερινά από εκείνα, η ανιδιοτελής αγάπη τους και η ευκαιρία που έχω να τα παρατηρώ να εξελίσσονται και να αναπτύσσονται ως άτομα είναι οι λόγοι που δεν αμφέβαλλα ποτέ ότι η επιλογή μου ήταν σωστή!

0

Δωρεάν Ebooks για τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό

Μιας και οι σχολικές υποχρεώσεις ξεκίνησαν ξανά, και οι έφηβοι μας έχουν να παλέψουν τις πολλές πληροφορίες σχετικά με τις αποφάσεις για το μέλλον τους, το θέμα του Επαγγελματικού Προσανατολισμού είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Σε παλαιότερα posts έχω βάλει Links από sites που παρέχουν δωρεάν τεστ. Σήμερα είπα να αναρτήσω μια σελίδα με δωρεάν ebooks…
Continue reading »

0

To Πλανητικό Σύστημα Στο iPad και iPhone

Είναι εκείνες οι φορές που σε φέρνουν σε αμηχανία, όταν ένα παιδί θα σου κάνει τόσες ερωτήσεις για ένα θέμα που απλά δεν ξέρεις και δεν μπορείς να απαντήσεις. Ένα πολύ αγαπημένο μου παιδί – αστέρι έχει πάθος με το διάστημα και το πλανητικό σύστημα.  Είπα η κακομοίρα όσο ήξερα, όσα θυμόμουν και για όσα…
Continue reading »

0

Εκπαιδευτικό Λογισμικό Για Τα Μαθηματικά

 Τα μαθηματικά είναι το μάθημα που ή αρέσει στα παιδιά και “πετάνε” στην τάξη ή δε θέλουν να το βλέπουν και όλα τους φαίνονται δύσκολα. Υπάρχει όμως πάντα, η λύση  της τεχνολογίας που κάνει την κατάσταση πιο εύκολα διαχειρίσιμη. Η εφαρμογή Mathboard για το Ιpad είναι μια καλή επιλογή.  Κοστίζει 4,99 δολλάρια και στην ουσία…
Continue reading »

0

Πρόγραμμα Ανάγνωσης Ξένων Γλωσσών

Το Natural Reader είναι ένα πρόγραμμα που απευθύνεται σε όλους και είναι δωρεάν. Είναι ένα πρόγραμμα αυτόματης ανάγνωσης, κειμένων που εμείς οι ίδιοι επιλέγουμε, στα αγγλικά. Η χρησιμότητά του μεγάλη. Για παράδειγμα στα αγγλικά, βοηθάει τα παιδιά (και τους ενήλικες) να μαθαίνουν πιο σωστά τη γλώσσα, πιο εύκολα και πι ευχάριστα. Διαλέξτε το κείμενο που…
Continue reading »

0

Νέος Οδηγός Ασφάλειας Για Γονείς Με Αφορμή τη Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2012

Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2012 εορτάζεται σήμερα σε περισσότερες από 74 χώρες στον κόσμο με μια πολύ ξεχωριστή θεματική που αφορά στη σύγκλιση των γενεών με σλόγκαν «Ανακαλύψτε τον ψηφιακό κόσμο μαζί…με ασφάλεια!». Εν όψει του φετινού εορτασμού και συμπλέοντας με το παραπάνω σύνθημα του φετινού εορτασμού, η δράση Saferinternet.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, εθνικός διοργανωτής…
Continue reading »